جلب توجه به همان سادگی است که بنظر میرسد - تقاضای ساده برای توجه . همانگونه که خانم رز تیلور بیان می کند روشهایی که این رفتار زننده خود را نشان می دهد بسیار زیاد و متنوع است.
انواع رفتار برای جلب توجه
بعضی از نمونه ها عبارتند از: مردی که در رستوران با صدای بلند شروع به اعتراض می کند در نتیجه همه به او توجه می کنند.دختری که کمترین لباس ها را در شبهای زمستانی می پوشد، مادری که با صدای بلند آه می کشد و ظروف شام را با سر و صدا می شوید که اعضای خانواده بدانند که انجام کارهای خانه و خانواده او را عذاب میدهد، در سوپر مارکت بچه ای که مادرش در حال شمارش پول به او بی اعتنایی کرده اوقات تلخی می کند و نوجوانی که برای جلب ترحم خود را به مریضی می زند....این نمونه ها بی شمار است.
چیزی که این رفتار ها را مشخص می کند صحت نداشتن آنهاست .یعنی برای جلب توجه اجرا می شوند. نشانه هایی برای این رفتارها وجود دارد همچون: زیر چشمی نگاه کردن برای دیدن اینکه کسی نگاه می کند ،استفاده ی اغراق آمیز از زبان بدن، بالا بردن بیش از حد تن صدا .
تا به حال بر روی چیز هایی متمرکز شدیم که برای ناظر بیرونی قابل مشاهده هستند اما چه چیزی در وجود ما باعث بروز چنین رفتار های زننده ای می شود؟
زیاده روی در چنین رفتار هایی عموماً به دلیل بحران اعتماد به نفس است. مردی که در رستوران است شاید احساس می کند که شخص مهمی است اما کارکنان رستوران به گونه ای متفاوت با سایر مشتریان رستوران که شایسته ی اوست با او رفتار نمی کنند. صدایش را بالا می برد چون در یک لحظه تصور می کند که آدم کم اهمیتی است. او خودش را در چشم دیگران مثل یک آدم از کم ارزش می بیند بنابراین برای ایجاد تعادل فریاد می کشد تا جلب توجه کند.
گام های مثبت برای تغییر چنین رفتارهایی:
دانستن اینکه اینگونه افکار را دارا هستید که اولین گام مهم در غلبه بر رفتارهای توجه طلبانه است. ممکن است این افکار از این قبیل باشند: «من فکر می کنم که به اندازۀ کافی آدم خوبی نیستم ، همۀ افراد اینجا بهتر از من هستند» یا «من جذاب نیستم و کسی مرا دوست ندارد».شما می توانید این افکار را همین جا متوقف کنید و آنها را با افکاری از قبیل : «البته که من خوب هستم،من هم به خوبی دیگران هستم» یا «من جذاب و دوست داشتنی هستم اما باید کمی جسارت به خرج دهم تا بتوانم با دیگران صحبت کنم» به چالش بکشید.
شاید خودمان اجازه داده ایم که این افکار به وجود بیایند اما زندگی ادامه دارد و هیچ چیز از دست نرفته.شما می توانید احساساتی که افکارتان را همراهی می کنند و باعث انجام عمل خاصی می شوند را شناسایی کنید .اگر احساس ضعف، ناامنی، بی اعتنایی و ناکامی می کنید پس نسبت به محرکهای هیجانی خاص برای رفتار توجه طلبانه آگاه باشید.به افکاری که برای شما آرامش به ارمغان می آورند بازگردید و مقدار زمانی برای بررسی آنچه که روی میدهد اختصاص دهید.
در آخر چیزی که واقعاً نتیجه بخش است صحبت کردن دربارۀ آنچه که احساس می کنید با کسانی که آنها را مقصر می دانید است. مادری که تا دیر وقت کارهای خانه را انجام می دهد باید با خانواده اش مذاکره کند که آنها نیز در کار خانه بیشتر شریک شوند . اگر او آشپزی می کند آنها هم ظرف ها را بشویند. وگرنه آنها باید به تنهایی کار های خود را انجام دهند. این مذاکرۀ مستقیم خیلی مفید تر از کارهایی مثل آه کشیدن یا فریاد زدن است.حداقل یک فرصت برای یافتن راه حل ایجاد می کند.
ترجمه: گروه نیلوفرانه
