دخترم امسال کلاس پنجم است و از یک دانش آموز مهربان و راستگو که برای دیگران الگو بوده ، تبدیل به بچه ای دروغگو شده و رفتارهای متضاد با آنچه که به او یاد داده ام از خود نشان می دهد.همین امروز از مدرسه اش با من تماس گرفتند و اطلاع دادند که توی زمین بازی شلوار دانش آموزان دیگر را پایین کشیده.ترم گذشته در مدرسه برای چند نفر قلدری کرده بود و مشکل ایجاد کرده بود و اخیراً متوجه شدم که با کامپیوتر وارد چت روم شده در حالی که من این کار را برای او قدغن کرده بودم ، وقتی هم در مورد این مسئله از او توضیح خواستم ،توی چشمهای من نگاه کرد و دروغ گفت. وقتی چیزهایی که توی چت روم نوشته بود را چک کردم ،کلمات زشتی به کار برده بود و داستان هایی سر هم کرده بود که هیچ کدام آنها واقعیت نداشت.
این ماجرا ممکن است برای هر کودکی اتفاق بیفتد پس اجازه دهید نگاهی به بعضی از دلایل احتمالیِ این تغییرات رفتاری بیاندازیم.
ممکن است در بعضی از مراحل رشدی کودکان شروع به دروغ گفتن کنند. دلیل این کار میتواند این باشد که بچه ها میخواهند میزان مستقل بودن خود را بیازمایند یا اینکه نظارت والدین را به چالش بکشند و یا اینکه میخواهند ببینند از چه کارهایی میتوانند شانه خالی کنند. این موضوع همیشه علامت خطر نیست اما باید به آن پرداخته شود.از سوی دیگر برای برخی از کودکان همچون کودکان در آستانه ی نوجوانی و نوجوانان ،دروغ گفتن ممکن است حاکی از این باشد که جایی از کار به طور جدی خراب است.در مورد مثالی که در ابتدای متن آورده شده است و در آن تغییرات رفتاری اساسی دیده می شد، من خواهم پرسید که آیا اخیراً تغییرات اساسی در زندگی او وجود داشته ؟آیا تغییری در ساختار خانواده وجود داشته(همچون به دنیا آمدن بچه ای دیگر ،طلاق یا تغییر محل سکونت)؟آیا استرس یا تنش غیر عادی در خانه یا تغییر تعاملات اجتماعی در مدرسه وجود داشته؟اگر جواب هر یک از این سوالات "بله" باشد در این صورت ریشه ی مشکل شناخته می شود و شاید اثرات این تغییرات را بر دخترتان دست کم گرفته اید . اما اگر جواب تمام این سوالات "نه" باشد لازم است به ریشه یابی این تغییرات رفتاری اساسی ادامه دهید.ممکن است چیزی عزت نفس کودک شما را تا حدی تحت تاثیر قرار داده باشد که احساس کند نیاز به ساخت شخصیت دیگری برای خود دارد.
ممکن است تصمیم بگیرید با مشاور مدرسه و یا متخصص کودکان صحبت کنید.نگرانی های خود را به آنها بگویید و از آنها راهنمایی بخواهید. آنها ممکن است شما را به درمانگری که با کودکان کاری می کند ارجاع دهند.ممکن است متوجه شوید که هر کاری از تنبیه گرفته تا تربیت را انجام داده اید و حالا دیگر وقت جستجوی کمک حرفه ای است.دست بکار شدن و انجام کاری برای او بهتر از دست روی دست گذاشتن و بدتر شدن احتمالی وضعیت اوست. رفتار های پرخاشگرانه ی اخیر او نیز دلیلی برای نگرانی او به حساب می آید.پرخاشگری که در کودکان دیده می شود می تواند ناشی از دلایل گوناگونی همچون سوء استفاده یا پرخاشگری ای که نسبت به آنها اعمال شده، باشد.البته جلوی این یکی را هم می توانید بگیرید.
همچنین به عادات غذایی و خواب کودک خود نیز توجه کنید.اگر تغییر عمده ای در آنها رخ داده بود،بلافاصله متخصص کودک خود را در جریان قرار دهید.بچه ای در سن دختر شما حتی ممکن است مستعد افسردگی یا دیگر بیماری های روانی هم باشد.مراقب باشید تا او را در معرض تکرار بیشتر رفتار نادرست قرار ندهید. سوالاتی که فکر می کنید در پاسخ به آنها لب به دروغ می گشاید را از او نپرسید.به او این اطمینان خاطر را بدهید که اگر در مورد مسائلی که برای او سخت است و در دردسر می اندازد اش با شما صادق باشد، بسیار تحسین خواهد شد. این مسئله به این معنی نیست که از پیامدهای کارش بگریزد،بلکه به او اجازه می دهید که بداند وقتی با راست گفتن خطر تنبیه را به جان می خرد ،شما به او افتخار می کنید.
ممکن است این رفتارها خود به خود از بین بروند اما نگرانی شما و این که تصمیم به انجام کاری می گیرید معقولانه است. در قسمتی از توضیحات خود در مورد چت روم پرسیدید. لطفاً آگاه باشید که این مکانها می توانند برای کودکان بسیار خطرناک باشند.کنترل والدین بر رایانه راه بسیار خوبی برای در امان نگه داشتن فرزندان از دنیای تکنولوژی امروزی است (به شرطی که آنها راه و روش دور زدن شما و پنهان نمودن فعالیتهایشان در رایانه را نیاموزند.)
منبع: www.dailystrength.com
ترجمه: گروه نیلوفرانه
استفاده از این ترجمه با ذکر منیع فارسی (وب سایت نیلوفرانه) بلامانع است.
